27/42
Dokuz asil aile Westeros topraklarının kontrolü için savaşırken, kadim bir düşman binlerce yıllık uykuda kaldıktan sonra geri döner. George R.R. Martina’nın karısı bir keresinde Arya veya Sansa’yı öldürürse onu terk edeceğini söylemişti. Tywin Lannister: “Ben kralım” diyen hiç kimse gerçek kral değildir. Açılış jeneriğinde, her oyuncu kadrosu üyesinin adı karakterlerinin aile amblemiyle birlikte gösterilir. Top Ten Hollywood’da yer aldı: Critics Choice Adaylıkları: Dram (2011). Ana Başlık (adı geçmiyor) Ramin Djawadi tarafından yazıldı ve seslendirildi. Game of Thrones’u ilk bölümden itibaren yavaş yavaş izleyerek fazladan saatler geçirdim (çok meşgul olduğum için yavaş yavaş) ve arkadaşlarımdan, ailemden ve IMDb yorumcularından hakkında sadece harika şeyler duydum. Ve böylesine harika bir oyuncu kadrosu ve harika bir kitap serisiyle, nasıl ters gidebilirdi? İyi haber şu ki “Game of Thrones” kötü değildi. Tam tersi. Sadece kaynak materyale adaletli davranan ve ona saygıyla yaklaşan nadir TV dizilerinden biri olmakla kalmıyor, aynı zamanda son yıllardaki en iyi, en bağımlılık yaratan ve tutarlı bir şekilde ilgi çekici dizilerden biri. TV için yapılıp yapılmadığını kontrol etmeniz gereken o kadar parlak bir TV dizisi ki, her şey o kadar yüksek bir standartta yapılmış ki birçok modern filmi gölgede bırakıyor. Bu, aldığı her övgüyü hak eden beğenilen bir dizinin en güçlü örneklerinden biri. Görsel olarak Game of Thrones inanılmaz görünüyor. Manzara her yerde muhteşem, setler inanılmaz derecede atmosferik ve bakması güzel, ayrıntılara gerçek ve titiz bir gözle bakılmış ve kostümler karakterlere harfiyen uyuyor. Sonra herhangi bir TV şovundaki en iyilerden bazıları olan ve aşırı kullanılmayan veya aşırı kullanılmayan özel efektler var. Ölçek, ayrıntı ve gerçekte karakter ve ruha sahip olma biçimleri birçok büyük bütçeli gişe rekorları kıran filmden daha iyi. Ve görüntü yönetmenliği ve düzenleme de sinematik kalitede. Çok katmanlı, atmosferik, orkestral müzik ve unutulmaz ana temadan bahsetmeden “Game of Thrones”tan bahsedemezsiniz. Yine, büyük bütçeli bir fantezi/aksiyon/drama filmine layık. Yazının kalitesinden etkilenmemek zor, mükemmel, yazının ne kadar iyi olduğunu tanımlamaya bile yetmez. Her zaman doğal bir şekilde akıyor, karmaşık ve düşündürücü ve gerilim dolu, yürek parçalayıcı acı ve esprili mizah gibi çok çeşitli duyguları gösteriyor. Konu güzel bir şekilde sunulmuş, çok fazla nüans ve tutarlılığa dikkat edilerek oluşturulmuş, yüksek bir duygusal seviyeye sahip ve karmaşık ve hassas konuları zeka ve incelikle ele alıyor. Ne zaman bir aksiyon sahnesi veya daha aksiyon odaklı bir sahne olsa, bunun her zaman bir nedeni vardır, asla sadece aksiyonla ilgili değildir. Aksiyon sahneleri sadece destansı ölçek, mükemmel sahneleme, duygu ve dramatik gerilimle yapılmakla kalmıyor, aynı zamanda tüm ölçeğin ve ayrıntılara gösterilen ilginin arkasında çok fazla kalp var ve çok yönlü. Asla aşırı uzun değiller ve yersiz hiçbir unsur yok. Karakterler de çekiciliğin büyük bir parçası. Game of Thrones, bir fantezi dünyasında geçmesine rağmen, çok iyi geliştirilmiş ve mümkün olduğunca gerçek hayata yakın karakterlere sahip. Bu karakterler, kahramanların ve kötü adamların arketipi değil (Joffrey buna yaklaşan tek kişi, ancak fark, onun son derece ilginç olması ve tehdit seviyesi ölçeğinde yüzde yüzün çok üzerinde çok fazla gelişmeye sahip olması), çok daha fazlasına sahipler ve güçlü ve zayıf yönleri var. Kararlar mantıklı ve bir karar doğru olmadığında hiçbir karakteri daha az sevmiyorsunuz çünkü hatalar kabul ediliyor ve onlardan dersler çıkarılıyor.